Onze grootste uitdaging!

De grootste uitdaging waar we met z’n allen voor staan. Dat is het hebben van te weinig aandacht. Je kunt het (af)leren. En daar kun je niet snel genoeg aan beginnen!

Herkenbare context?

Schets van een gewone werkdag :
9.00   : Werkgroep ‘Persoonlijke Aandacht’
10.00 : Werkgroep interne communicatie ‘Customer experience programma’
10.30 : Werkgroep ‘Business case en portfoliomanagement’
11.30 : Afstemmen customer experience ideeën met een business unit
12.00 : Lunchafspraak met Informatie Manager
12.30 : Bila met senior user van de werkgroep ‘Handbagage’
13.00 : Bila met programma manager ‘Customer experience programma’
13.30 : Werkgroep ‘Handbagage’
14.30 : Werkgroep ‘Memorable momenten’
14.30 : Mails afhandelen
15.30 : Eigenlijk nog alles uitwerken maar geen aandacht meer voor!

Zelfbewustzijn

Thuisgekomen ben ik een uurtje gaan mediteren om mijn hoofd te legen en tot rust te komen. En daarna werd het zo helder als wat. Deze manier van werken is funest voor jezelf, elkaar en de performance van de organisatie. Dit is niet wat we met elkaar moeten willen. Ik in ieder geval niet en ik ga stoppen met deze gekte. Tijd voor concentratie en focus …. tijd voor aandacht.

Flow

Je aandacht wordt continue afgeleid. Doordat je met teveel dingen bezig bent. Of dat je in te korte tijd teveel wilt doen. Daardoor verlies je focus en verhoog je je stress. Met als gevolg dat je minder performt dan je in je hebt. Je kunt je er zelfs ongelukkig door gaan voelen. Als je dat tij weet te keren en je weer in volledige aandacht en focus komt, ontstaat er iets heel moois …… flow. Flow is dat moment waar je:

  • 100% aandacht hebt;
  • oneindige energie voelt;
  • vaardigheden maximaal zijn afgestemd op jezelf en anderen;
  • de extase voelt van ‘je goed voelen’.

Tijdens een online college van Daniel Coleman maakte ik deze schets. Het licht het verband dat ik hierboven beschrijf tussen performance en stress, wat mij betreft helder toe.

Onze grootste uitdaging!

Veranderen

De technologie neemt toe en daarmee de hoeveelheid informatie die we over ons heen uitgestort krijgen. De bezetting met vast personeel in organisaties wordt laag gehouden, terwijl de projecten waaraan we werken zich opstapelen. Onze aandacht versnipperd en dat heeft grote gevolgen voor de prestaties van ons allemaal. We kunnen die versnippering van aandacht en derhalve dat gebrek aan focus stopzetten. Door te beginnen bij jezelf. Ik doe dat bijvoorbeeld door mijn innerlijke rust te vinden. Me meer en meer daardoor te laten leiden. Dat is een uitdagende en zeer inspirerende transformatie die me steeds beter afstemt op het onbekende wat gaat komen. Laat maar komen!

Wat heeft dit met co-creatie te maken?

Nu alles …. Door je innerlijk leiderschap te ontwikkelen kom je meer in het hier en nu. Dat is wat mij betreft de basis voor diepgaande co-creatiekracht. Daarover uitgebreider in een komend blog.

Tot slot

We willen toch allemaal in een flow kunnen werken? Laten we dan nu starten om meer in aandacht te zijn. Meer focus op minder dingen. Daniel Coleman inspireerde mij ermee aan de gang te gaan en zijn boodschap door te geven. Ik hoop dat je dit artikel deelt met je netwerk door op Tweet, Like, Share of Google+ knoppen onderaan deze pagina te klikken, zodat ook jouw team en relaties er geraakt door worden.

Geniet! Het leven is een grote uitdaging om te groeien.
Marieke Schoenmaker

Ontvang de meest actuele artikelen per e-mail en de GRATIS Podcast Succesvollere Communities


Loading ... Loading ...

1 reactie

  1. Hoi Marieke,

    Wat een mooi en waar artikel! Ontbreken van focus en aandacht is de grootste stressmaker in de hedendaagse maatschappij. Aandacht voor jezelf, de ander, de organisatie waarin je werkt en de samenleving waarin je leeft. De uitdaging is om ruimte te creëren om dit te veranderen op alle niveaus: van micro tot macro.

    Dagelijks zie ik in mijn coachpraktijk cliënten die gebukt gaan onder stress, waardoor hun ‘performance’ omlaag gaat, zowel in werk als in leven. Vaak is hun leerdoel om meer achterover te leunen, om meer te genieten van minder. En dat betekent loslaten. Ik vraag dan: wat is het offer dat je moet doen? Dit is persoonlijk. Voor de een is het de offer om het risico te lopen niet gezien en gewaardeerd te worden, voor de ander het risico kansen te missen om hun ambities te realiseren.

    Met dit leerdoel mogen ze dan de komende tijd oefenen. Bij keuzes een time-out nemen en niet meteen in hun automatisch patroon (bijv. meteen hard rennen, tegen alles ja zeggen of voor de volle 100% gaan) stappen, maar jezelf de vraag stellen: Hoe helpt je keuze bij het behalen van je leerdoel? En dan te kiezen en te ervaren dat het gevreesde risico helemaal niet zo groot was als gedacht, integendeel…

    En dat is dan de stimulans om verder te gaan met oefenen en daarmee gedrag te veranderen. Ik vind het altijd weer prachtig om te luisteren naar de verhalen vol verwondering en blijheid bij hun ontdekking dat je meer resultaat kan halen met minder moeite en meer plezier. Door bewust te zijn en aandacht te geven aan jezelf, de ander en het systeem.

    Hartelijke groet,

    Han

    Beantwoorden

Laat een reactie achter


acht − = 6